Geen bewerkingssamenvatting |
|||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
Geboren te Stuttgart. | Geboren te Stuttgart, Baden-Württemberg. Wilhelm Hauff was een Duitse schrijver van de romantiek. Zijn vader August Friederich Hauff was regeringssecretaris in Stuttgart. Na de dood van zijn vader in 1809 verhuisde zijn moeder met de kinderen naar haar vader Karl Friedrich Elsäßer naar Tübingen in het Haaggasse. Hauff bezocht van 1809 tot 1816, de Schola Anatolica, de voormalige Latijnse school van Tübingern, en na het passeren van het staatsexamen in 1817 het klooster school in Blaubeuren. Studeerde van 1820 tot 1824 als stipendiat aan de Evangelische gemeente van Tübingen, Universiteit van Tübingen theologie en werd een Dr phil. doctoraat. Hij was een lid van de broederschap Germania Tübingen. | ||
Hauff werkte van 1824 tot 1826 in Stuttgart bij Ernst Eugen Freiherr von Hügel als een mentor en reisde vervolgens door Frankrijk en het noorden van Duitsland. In januari 1827 werd hij redacteur van Cota. | |||
Wilhelm Hauffs korte literaire creatieve periode begon in 1825 met de publicatie van verschillende novellen ''(Memoires van Satan, Othello)'' evenals zijn eerste sprookjesalmanak. | |||
Hauffs sprookjes bevinden zich in de laat-romantische literaire fase na de strikte censuurregels van de Carlsbad-resoluties in 1819. Het eerste deel van het raamverhaal ''De Karavaan'' bevat oosterse sprookjes. Het tweede deel laat het puur oosterse actieveld los; bijvoorbeeld, ''Sneeuwwitje en Rosenroth'', overgenomen van Wilhelm Grimm, staan in de Europese sprookjestraditie. Het derde deel met het raamverhaal ''Das Wirtshaus im Spessart'' behandelt legendes in plaats van sprookjes; de legende van het Zwarte Woud ''Het koude hart'' is de bekendste van deze legendes. | |||
In 1827 trouwde hij met zijn nicht Louise Hauff (6 januari 1806 - 30 juli 1867). Op 10 november van dat jaar werd zijn de dochter Wilhelmine geboren. Hauff overleed een week later aan het gevolgen van tyfus, die hij tijdens een reis door Tirol had opgelopen, toen hij materiaal voor een geplande werkzaamheden aan Andreas Hofer wilde verzamelen. Tijdens de reis raakte hij besmet met tyfus en kwam ziek terug. | |||
Overleden aan de tyfus te Stuttgart, Baden-Württemberg Zijn graf ligt op de Hoppenlaufriedhof in Stuttgart. Om Hauff te gedenken werd de Wilhelm-Hauff-Preis gesticht om de kind- en jeugd literatuur te bevorderen. | |||
Huidige versie van 25 aug 2026 19:53
Geboren te Stuttgart, Baden-Württemberg. Wilhelm Hauff was een Duitse schrijver van de romantiek. Zijn vader August Friederich Hauff was regeringssecretaris in Stuttgart. Na de dood van zijn vader in 1809 verhuisde zijn moeder met de kinderen naar haar vader Karl Friedrich Elsäßer naar Tübingen in het Haaggasse. Hauff bezocht van 1809 tot 1816, de Schola Anatolica, de voormalige Latijnse school van Tübingern, en na het passeren van het staatsexamen in 1817 het klooster school in Blaubeuren. Studeerde van 1820 tot 1824 als stipendiat aan de Evangelische gemeente van Tübingen, Universiteit van Tübingen theologie en werd een Dr phil. doctoraat. Hij was een lid van de broederschap Germania Tübingen.
Hauff werkte van 1824 tot 1826 in Stuttgart bij Ernst Eugen Freiherr von Hügel als een mentor en reisde vervolgens door Frankrijk en het noorden van Duitsland. In januari 1827 werd hij redacteur van Cota.
Wilhelm Hauffs korte literaire creatieve periode begon in 1825 met de publicatie van verschillende novellen (Memoires van Satan, Othello) evenals zijn eerste sprookjesalmanak.
Hauffs sprookjes bevinden zich in de laat-romantische literaire fase na de strikte censuurregels van de Carlsbad-resoluties in 1819. Het eerste deel van het raamverhaal De Karavaan bevat oosterse sprookjes. Het tweede deel laat het puur oosterse actieveld los; bijvoorbeeld, Sneeuwwitje en Rosenroth, overgenomen van Wilhelm Grimm, staan in de Europese sprookjestraditie. Het derde deel met het raamverhaal Das Wirtshaus im Spessart behandelt legendes in plaats van sprookjes; de legende van het Zwarte Woud Het koude hart is de bekendste van deze legendes.
In 1827 trouwde hij met zijn nicht Louise Hauff (6 januari 1806 - 30 juli 1867). Op 10 november van dat jaar werd zijn de dochter Wilhelmine geboren. Hauff overleed een week later aan het gevolgen van tyfus, die hij tijdens een reis door Tirol had opgelopen, toen hij materiaal voor een geplande werkzaamheden aan Andreas Hofer wilde verzamelen. Tijdens de reis raakte hij besmet met tyfus en kwam ziek terug.
Overleden aan de tyfus te Stuttgart, Baden-Württemberg Zijn graf ligt op de Hoppenlaufriedhof in Stuttgart. Om Hauff te gedenken werd de Wilhelm-Hauff-Preis gesticht om de kind- en jeugd literatuur te bevorderen.
