Boek/12223
Een nieuw brillant geschreven werk van de vermaarde schrijver van Ozanam en Vincent. En al draagt dit boek de namen van More en Erasmus, toch geeft het veel meer dan een biografie van deze twee grote Europeërs, het behandelt n.l. óók het geestesleven van Europa in de tijd die onmiddellijk aan de Reformatie voorafging. In de eeuw van Renaissance en Reformatie wendde zich immers de geschiedenis van Europa's geestesleven naar een nieuwe tijd, wij zijn de erfgenamen van vernuftige oplossingen en fatale vergissingen. Verrijkt en belast met een ervaring van vier eeuwen., levend tussen vergruizelde idealen en onvergankelijke resultaten, worstelt de Westerse beschaving om de beslissende waarden van de mens, vooral om de interpretatie van het Christendom.
De geschiedenis repeteert zich niet maar biedt ons wel wonderlijke parallellen die aan een herhaling doen geloven. De crisis van onze cultuur, een gewricht van de tijd, voert onze aandacht terug naar de periode waarin onze moderne beschaving haar eerste vorm ontving.
Tussen de vele grote namen uit de beslissende eeuw van Renaissance en Reformatie staan die van Thomas More en Erasmus. Zij leefden voor idealen waaraan zij beiden ten gronde zijn gegaan. Twee genieën, die ieder op eigen manier een korte poos de geschiedenis van hun tijd beheersten met hun overtuigingen en de kracht van hun karakter. Zij werden vernietigd door krachten die sterker waren dan zij.
Maar wie nu over Erasmus en More leest, waant zich niet in het verleden, want hij ondergaat hun gedachten aks een profetie. Zouden Erasmus en More dan toch gelijk gehad hebben? En hebben wij hen nodig om orde in onze gedachten en plannen te brengen?
In het eerste deel van dit boek wordt de geschiedenis van het christelijk humanisme beschreven tot Erasmus' Gouden jaar 1516. Dan volgt de vertelling van More's Utopia. In het derde hoofdstuk staat de dubbele tragedie van Erasmus en More in de grote tragedie der Reformatie.